ریل های راهنمای آسانسور بخش دوم

03 می

ریلهای راهنمای آسانسور

در بحث آموزش آسانسور قسمت ریلهای راهنمای آسانسور به روشهای ساخت ریل می پردازیم:

 

نورد (به روش های گرم و سرد) در صنعت آسانسور

از میان دو غلتک شمس فولادی را عبور می دهند. در روش نورد سرد، فولاد به دمای 700 درجه رسیده و همچنین در روش نورد گرم ، فولاد به دمای 50 تا 100 درجه بالاتر از نقطه تبلور مجدد فولاد می رسد.کشش به طور معمول در دمای محیط انجام شده و ضخامت و سطح مقطع محصول نهایی با توجه به خواص مورد نیاز، پس از فرآیندهای شکل دهی متفاوت خواهد بود. در این روش ها بایستی با توجه به خواص گرمایی فولاد مورد استفاده، قبل از فرآیند شکل دهی و سرد شدن فولاد، ابعاد سطح مقطع تخمین زده شود.

تاثیرات درجه حرارت بسیار مرتبط با نوع ماده و ناخالصی های آن می باشد. تاثیرات دما بر ویژگی های فلزات به شرح ذیل می باشد:

  • بر منحنی تنش – کرنش تاثیرات مهمی می گذارد.
  • با افزایش درجه حرارت، خواصی همچون چقرمگی، چکش خواری و همچنین تورق پذیری افزایش می یابند.
  • با فازایش درجه حرارت، خواصی همچون تنش تسلیم، حد نهایی استحکام کششی فلزات و همچنین مدول الاستیسیته کاهش می یابند.
  • با افزایش درجه حرارت، توان سخت کاری کاهش می یابد. (تغییر شکل به راحتی امکان پذیر می باشد)

با فرض یکسان بودن کیفیت و آلیاژ فولاد خام مورد استفاده و استاندارد بودن فرآیند تولید می توان پروفیل های نهایی را با هم مقایسه نمود در غیر این صورت مقایسه بسیار دشوار خواهد بود.

مراحل تولید ریل در صنعت آسانسور

مرحله اول و عملیات گرم

شمس فولادی به وسیله نورد به شکل سپری در آمده و به دو روش ماشین کاری یا کشش سرد به محصول تبدیل می شود. دو فرآیند ماشین کاری و کشش سرد شامل مرحله پرداخت یا Finishing  می باشند که در دمای محیط انجام شده و پایه پروفیل  Tشکل مورد استفاده هر دو ، به یک روش تولید می شود. در ساخت ریل به روش کشش سرد به دلیل وجود فشار و تغییر ساختار مولکولی، مقاومت فشاری و کششی در محصول نهایی بیش تر شده و ناهمواریهای بسیار و برجستگی هایی روی ریل باقی می ماند که آنها را برای سرعت های پایین مناسب تر می سازد. ریل های ماشین کاری شده سطح صیقلی تری نسبت به ریل های ساخته شده به روش کشش سرد دارند به طوری که در سرعت های بالا حرکت نرم تری را فراهم می سازد.