آنالیز ترافیک آسانسور بخش 2

30 آوریل

آنالیز ترافیک آسانسور:

در بحث آموزش آسانسور قسمت آنالیز ترافیک ، عوامل متعددی باعث کوچک شدن فضای مفید چاه آسانسور می شود

و می بایست موقع تعیین محل چاه آسانسور و چیدمان به این موارد توجه نمود از جمله عوامل:

  • بالا بودن سطح روی فونداسیون
  • عبور پوترهای سازه ای از چاه
  • اشغال فضای چاهک (PIT ) آسانسور

برای جلوگیری از کوچک شدن فضای مفید چاه آسانسور بایستی دیواره های چاه آسانسور روی لبه تیر یا پوتر پیش بینی شود و هنگام طراحی چیدمان آسانسورها، محل قرارگیری چاه آسانسور تا حد ممکن به پوترهای سازه ای برخورد کمتری داشته باشد.

آسانسورهای گروهی به ترتیب ذیل چیده می شوند:

الف- آسانسورهای دوتایی

چیدمان آسانسورهای دوگانه به دلیل استفاده از تمام توانایی هر دو آسانسور و همچنین جهت پیچیده نشدن مسئله بایستی به دو صورت ذیل انجام پذیرد:

1- آسانسورهای مجاور هم (با روشن شدن چراغ اعلام ورود، مسافرین وارد آسانسور می شوند)

2- آسانسورهای مقابل هم (با روشن شدن چراغ اعلام ورود، مسافرین با یک چرخش وارد آسانسور می شوند)

عرض راهرو لابی نصب آسانسور (محل انتظار مسافران آسانسور) در آسانسورهای دوگانه ی متقابل می بایست بین 1/5 تا 2 برابر عمق کابین آسانسور بوده و به ویژه در ساختمان هایی که از چرخ معلولین و برانکارد و ... استفاده می شود بایستی فضای کافی برای چرخش باشد به همین علت به طور استاندارد فاصله ی 60 سانتیمتری برای این امر در نظر گرفته شده است.

ب- آسانسورهای سه تایی

در ین نوع از آسانسورها بهترین حالت چیدمان به صورت خطی(درب های سانترال) یا دو آسانسور مجاور هم و سومی مقابل آنها (درب های یک طرف بازشو) می باشد. عرض راهروها در حالت خطی 1/5 برابر عمق بوده و در حالت دوتا مجاور و یکی مقابل می بایست بین 1/5 تا 2 برابر عمق کابین باشد.

راهرو در حات خطی بایستی به گونه ای باشد که تمامی مسافرین به راحتی تمامی درب های آسانسورها را مشاهده کنند.

ج- آسانسورهای چهارتایی

بهترین چیدمان در این آسانسورها، خطی مخصوصا متقابل می باشد که در ذیل به مقایسه دو حالت پرداخته شده است.

1-کاهش مساحت سطح مورد نیاز برای انتظار مسافرین (در حالت متقابل)

2-صرفه جویی در پیاده سازی و اجرای موتور (در حالت متقابل)

3-بیش تر بودن فاصله ی بین دکمه اخطار با آخرین آسانسور (در حالت خطی)

4-کوتاه بودن مسافت طی شده توسط مسافر جهت سوار شدن آسانسور(در حالت متقابل)

در چیدمان خطی عرض راهرو بایستی 1/5 برابر عمق کابین و همچنین در چیدمان متقال هم عرض راهرو می بایست بین 1/5 تا 2 برابر عمق کابین باشد.

د- آسانسورهای شش تایی

از این آسانسورها معمولا در ساختمان های اداری بزرگ و بیمارستان ها برای ایجاد کمیت مناسب ساختمان و کیفیت ساختمان استفاده می نمایند.

بهترین نحوه چیدمان آسانسورهای شش تایی به صورت سه به سه مقابل هم می باشد. چیدمان های دیگری نیز برای آسانسورهای شش تایی در نظر می گیرند که دارای معایب می باشد :

چیدمان ها

  • چهارتا مجاور هم و دوتای دیگر مقابل آنها
  • خطی

معایب این دو چیدمان:

1-زمان رسیدن دورترین و کندترین مسافر از مدت توقف آسانسور در طبقه بیشتر می باشد که موجب اتلاف وقت می شود.(در چیدمان خطی)

2-زمان پاسخگویی مسافرین جهت سوار شدن به آسانسورها قابل تامل می باشد.(در چیدمان چهارتا مجاور هم و دوتای دیگر مقابل آنها)

عرض راهروها در حالت 1/75 تا 2 برابر عمق کابین می باشد لیکن در صورت استفاده های دیگر از راهرو(رفت و آمد غیر مسافر) بایستی عرض را حدودا 3/6 متر در نظر گرفته شود.