سیستم 3VF برای آسانسورهای هیدرولیک

28 آوریل

 نیاز مبرم به کاهش هزینه ها و صرفه جویی در مصرف انرژی، منجر به تعریف راه حل های مدیریتی گوناگونی برای کنترل موتور سیستمهای آسانسور های هیدرولیک شده است. هدف نهایی تمامی این روشها کاهش مصرف انرژی می باشد.

1-کاهش مصرف در نصب آسانسور
   کاهش مصرف انرژی که با کاهش گرمای روغن همراه است و از راههای مختلف قابل دستیابی است با موارد ذیل در مباحث آموزش آسانسور های هیدرولیک قابل توضیح است:   
   1-1- کاهش اتلاف انرژی 
     مصرف انرژی را می توان از طریق کاهش اتلاف در مدار هیدرولیک در موتور بطور قابل ملاحظه کاهش داد. اتلاف انرژی در مدار هیدرولیک آسانسور را می توان با استفاده از مجموعه 
     ای از شیرها و لوله ها که مقاومت کمتری در برابر جریان سبال ایجاد میکنند، و همچنین با استفاده از پمپ های هیدرولیک با راندمان حجمی بالا کاهش 
     داد. برای کاهش اتلاف انرژی در موتور باید از اینورتری استفاده کرد که به موتور اجازه دهد تحت هرگونه شرایط بارگذاری، با حداکثر راندمان عمل کند.   
   1-2- کاهش زمانهای حرکت با سرعت پایین 
     برای کاهش زمان حرکت با سرعتهای پایین، می توان موتور را با یک اینورتر مخصوص تجهیز کرد که فازهای کاهش سرعت و توقف را مدیریت کند.   
   1-3- بهینه سازی شتاب گیری و کاهش سرعت 
     برای بهینه سازی فازهای شتاب گیری و کاهش سرعت کابین می توان موتور را با یک اینورتر مخصوص مجهز کرد که حرکت کابین را کاملا مدیریت کرده 
     و اجازه تنظیم سرعت موتور را در فازهای عملکردی مختلف فراهم کند.   
   1-4- استفاده از حداکثر سرعت رو به پایین 
     اختلاف سرعت در حرکت رو به بالا و حرکت رو به پایین را می توان با استفاده از یک اینورتر مخصوص که امکان تنظیم سرعت را فراهم می کند، تأمین 
     کرد.   
   1-5- تخلیه روغن 
     علاوه بر موارد بالا، با جلوگیری از تخلیه روغن به داخل مخزن در حرکت رو به بالا با سرعتهای متوسط، می توان مصرف را کاهش داد. برای جلوگیری از 
     تخلیه روغن میتوان موتور را با یک اینورتر مخصوص تجهیز کرد که حرکت کابین را کاملا مدیریت کرده و اجازه تنظیم سرعت موتور را در فازهای عملکردی 
     مختلف فراهم کند.   
  
2-کاهش توان مورد استفاده 
   دست یابی به کاهش توان ورودی با استفاده از دو عامل زیر امکان پذیر است:   
   2-1- جریان راه انداز و ضریب توان 
     کاهش توان مورد استفاده، با کاهش جریان راه انداز و بهبود ضریب توان (Cosø) و راندمان (ñ) قابل دستیابی است. برای کاهش موثر جریان راه انداز و 
     افزایش ضریب توان، می توان از یک اینورتر استفاده کرد که امکان تنظیم سرعت موتور را در فازهای مختلف عملکردی ، در حرکت رو به بالا تنظیم کند. 
     به این ترتیب موتور می تواند تحت هر شرایط بارگذاری با حداکثر راندمان کار کند.   
   2-2- سرعت رو به بالا 
     کاهش کنترل شده سرعت رو به بالا را می توان با استفاده از یک اینورتر مخصوص تأمین کرد. این اینورتر با اندازه گیری توان جذب شده از شبکه، 
     سرعت موتور را کاهش می دهد تا توان مصرفی را ثابت و در محدوده توان ورودی تنظیم شده نگه دارد. 
     بنابراین استفاده از یک اینورتر مخصوص برای کنترل موتور در سیستم های آسانسور هیدرولیک، امکان صرفه جویی انرژی و کاهش هزینه های عملیاتی 
     را فراهم می کند.  

آموزش آسانسور در کارگاه شرکت فرپان

3-MED 
   امروزه در بحث آموزش آسانسور های هیدرولیک سیستم های راه انداز مخصوصی موسوم به MED برای نصب آسانسور های هیدرولیک وجود دارد که امکان صرفه جویی انرژی و کاهش هزینه های 
   عملیاتی را فراهم می کند. این سیستم ها را می توان در 4 گروه دسته بندی کرد:   
   3-1- MED با سنسورهای دیجیتال (Encoder) 
     این نوع اینورتر حرکت کابین را در هر دو حرکت رو به بالا و رو به پایین کنترل می کند. برای عملکرد آن، یک مجموعه شیر مخصوص لازم است تا در هر 
     دو حرکت رو به بالا و رو به پایین، امکان بازگشت روغن را به مخزن از طریق پمپ فراهم کند.   
   3-2- MED-UP با سنسور سرعت آنالوگ (Tachomed) 
     در این راه حل، اینورتر حرکت کابین را تنها در حرکت رو به بالا کنترل می کند. در حالیکه حرکت رو به پایین تمام توسط مجموعه شیرها کنترل می شود. 
     برای عملکرد آن، یک مجموعه (گروه) شیر متداول مورد نیاز است. 
     دو نوع راه حلی که در بالا به آنها اشاره گردید، عمموما در سیستم های هیدرولیک جدید استفاده می شود. با این وجود سیستم های قدیمی را نیز 
     می توان با جایگزینی موتور جدید جهت تطبیق با encoder مدرنیزه کرد. برای سیستم MED با سنسور سرعت دیجیتال باید یک مجموعه شیر مخصوص 
     نیز تعبیه کرد. 
     برای مدرنیزه کردن آسانسور، دو مدل سیستم راه انداز مخصوص جدید تولید شده است که می تواند از همان سیستم تأمین قدرت موجود استفاده 
     کند. این امر اجازه می دهد که تنها با نصب اینورتر مورد نیاز، موتور موجود در سیستم را حفظ کرد.   
   3-3- MED-UP بدون سنسور 
     این مدل اینورتر حرکت کابین را تنها در حین رو به بالا کنترل می کند و پایین آمدن تماما توسط مجموعه شیرهای متداول کنترل می شود.   
   3-4- MED بدون سنسور 
     در این مدل، اینورتر حرکت کابین را در هر دو حالت حرکت رو به بالا و رو به پایین کنترل می کند. برای عملکرد آن، یک مجموعه شیر مخصوص مورد نیاز 
     است تا در هر دو حرکت رو به بالا و پایین، امکان بازگشت روغن را به مخزن از طریق پمپ فراهم کند. 
     
     ویژگی های اصلی تمام نسخه های ذکر شده بالا به شرح ذیل است: 
       1) نصب آسان 
       2) راه اندازی آسان 
       3) سرعت حرکت، تعمیر ، نگهداری و تراز کردن ضد خزش (Anti-Creep Leveling) می تواند توسط کاربر تنظیم شود. 
       4) زمان شتاب گیری و کاهش سرعت کابین می تواند توسط کاربر تنظیم شود. تنظیم زمان شتاب گیری تنها در مدل هایی امکان پذیر است که کنترل 
         کامل حرکت کابین را در هر دو حرکت رو به بالا و رو به پایین انجام می دهد. (MED با سنسور سرعت دیجیتال و MED بدون سنسور) 
       5) استفاده از تابلو فرمان معمولی 
       6) استفاده از پمپ های پیچشی (Screw Pumps) در سیستم هیدرولیک 
       7) استفاده از موتورهای 50 هرتز متداول و موتورهای 60 هرتز مخصوص VVVF ، به طوری که می توان به لطف سرعتهای بالاتر (3300 دو در دقیقه) 
         ابعاد پمپ را کاهش داد. 
       8) صرفه جویی بیشتر انرژی در مقایسه با سیستمهای متداول آسانسور هیدرولیک (حدود 25 درصد در یک جابجایی معمول سه طبقه) 
       9) دقت و تکرارپذیری در جاگیری با حداقل زمان هم ترازی در طبقه بر اساس استاندارد EN81-80 آسانسور 
       10) تنظیم سرعت کابین برای عدم تجاوز از توان تعیین شده 
       11) گرم شدن کمتر روغن به نحوی که نیازی به استفاده از مبدل حرارتی نیست. (تنها در مدل هایی که کنترل کامل حرکت کابین را در هر دو حرکت 
         بالا و پایین انجام می دهد)   
   3-5- مشخصات سیستم راه انداز با سنسور سرعت 
     سیستم های راه اندازی که مجهز به سنسور سرعت هستند (مدل های MED با سنسور سرعت دیجیتال و MED-UP با سنسور سرعت آنالوگ) به 
     روش حلقه بسته (Closed Loop) عمل می کنند. 
     سنسور سرعت اجازه می دهد تا سرعت کابین به دقت تنظیم شود، در نتیجه دقت بالاتری را درهنگام هم ترازی در مقایسه با نمونه های بدون 
     سنسور تضمین می کند. وجود سنسور همچنین به سیستم راه انداز MED اجازه می دهد که در هر شرایط بارگذاری، از حداکثر راندمان موتور استفاده 
     کند. این راه حل از نقطه نظر انرژی، مزایای زیادی دارد. (در صورتیکه موتور با تمامی بار نامی کار نکند، کارایی و ضریب توان آن ضعیف خواهد بود) 
     جریان ورودی موثر این نوع سیستم های راه انداز در مقایسه با حالتی که موتور مستقیما توسط منبع قدرت تغذیه می شود، همواره کمتر است. این 
     امر خصوصا در زمانیکه بارگذاری خیلی زیاد یا کم است، نمود بیشتری پیدا می کند. 
     بنابراین صرفه جویی بالای انرژی این سیستم ها در مدت زمان کوتاهی هزینه نصب اینورتر را جبران می کند. 
                                                                                                                                                 منبع: Elavatori, Jan-Feb.2011