آنالیز ترافیک آسانسور بخش 1

آنالیز ترافیک آنالیز ترافیک
27 آوریل

آسانسور وسیله ای جهت جابه جایی  بار، افراد و سایر موارد می باشد. جهت پیش بینی و منظور نمودن فضای کافی برای جایگذاری آسانسور در ساختمان ها

، بایستی تعداد و ظرفیت آسانسور محاسبه شود همچنین در زمان طراحی ساختمان ها نیز بایستی سرعت آسانسور، جمعیت ساکن، کاربری و تعداد ظرفیت محاسبه شود.مشخص کردن مراجه کنندگان، تعداد ساکنین و توزیع مراجعه کنندگان در ساختمان اولین پارامتر در تعیین ظرفیت و نوع آسانسور می باشد.یکی از وظایف طراح پیش بینی تمهیدات لازم متناسب با شرایط اقلیمی می باشد.جابه جایی عمودی افراد( به نحوی که افراد رضایت کامل داشته باشند ) جزو وظایف اصلی آسانسور می باشد. به منظور صرفه جویی در هزینه های مراجعه کنندگان و همچنین صرفه جویی در وقت کارمندان و مسافران وجود آسانسور در ساختمان های ادارای الزامیست.

 هر ساختمان، زمان بحرانی (بر اساس کاربری آن) دارد. در صورتی که آسانسور در این زمان کارکرد مناسبی داشته باشد مطمئناٌ در ساعات دیگر نیز کارکرد آن به نحو احسن خواهد بود.

2-1 عوامل فیزیکی و روانی

انتخاب سیستم های جابه جایی عمودی و طراحی تجهیزات در ساختمان ها از عوامل پیچیده و مختلف تبعیت می کند. سیستم نصب آسانسور در یک ساختمان همانند جریان خون در بدن انسان می باشد که با کم توجهی و عدم دقت در انتخاب صحیح پارامترها و ضرایب طرح باعث بروز مشکلاتی در جابه جایی ساکنین می گردد. بنابراین به اهمیت همکاری کارشناس آسانسور و معمار طراح آسانسور در امر انتخاب صحیح آسانسور در ساختمان می توان اشاره کرد. با همکاری و هماهنگی معمار، گروه کاری و همچنین کارشناس آسانسور مقدار جابه جایی، نحوه جابه جایی ساکنین(بین طبقه اصلی و طبقات بالاتر) و ابعاد تعیین می گردد. مسافرین داخل آسانسور از دو جهت (فیزیکی و روانی) تحت فشار می باشد . عواملی که منجر به فشارهای فیزیکی می شود شامل سرعت، تکان ها(ناشی از تغییر شتاب ودور)، شتاب های منفی و مثبت می شود.

به اعتقاد کارشناسان شتاب کابین ، تکان های وارده و همچنین زمان سپری شده در داخل آسانسور (به منظور رسیدن به مقصد) به ترتیب بایستی از 2/5 متر بر مجذور ثانیه ، 1/5 برابر شتاب و 3 دقیقه، بیش تر نشوند. در صورت عدم تعیین مناسب سرعت، ابعاد کابین و تعداد آسانسور، کمیت سرویس دهی آسانسور که تابعی از انتخاب صحیح ظرفیت و توان جابه جایی مسافرین مراجعه کننده به آسانسور می باشد دچار اختلال شده و مشکلاتی برای مسافران به وجود می آورد. از عوامل مهم در تعیین ظرفیت آسانسور می توان به زمان انتظار نفرات، سرعت رفت و برگشت آسانسور (بین طبقات و طبقه اصلی) اشاره نمود که این عوامل وابسته به ظرفیت جابه جایی، نحوه ی مانور آسانسور، نوع ساختمان و همچنین سیستم کنترل آسانسور می باشند. در صورت طراحی نامناسب آسانسور در ساختمان، هر دو عامل زمان انتظار مسافر در طبقه و جابه جایی (عوامل کیفی و کمی) دچار اختلال شده و منجر به بروز مشکلاتی برای مسافران در طبقه خواهد شد.

2-2 مبانی محاسبات ترافیکی

اساس حرکت آسانسور شامل باز شدن درب کابین و انتقال مسافر به طبقه، زمان بسته شدن درب شروع به حرکت کابین و رسیدن به مقصد (Runing Time) می باشد و بایستی زمان تاخیر آسانسور و همچنین زمان انتقال مسافر به داخل کابین  یا از کابین (تابعی از تعداد ظرفیت گنجایش نفرات و سطح مفید کابین ) را به این زمان اضافه نمود. زمان طی مسیر یک آسانسور مقادیر ناچیزی می باشد. طراح آسانسور علاقمند به سیستمی است که زمان سفر(طی مسیر) در آن کوتاه باشد. ساکنین ساختمان های تجاری در مقایسه با ساکنین ساختمان های مسکونی حوصله ی کمتری برای طی مسیر دارند. بهترین فاکتور جهت میزان کیفیت سرویس آسانسور زمان واقعی انتظار مسافران می باشد هرچه زمان انتظار کمتر باشد نشانگر سرویس بهتر می باشد. به دلیل پیچیده بودن محاسبه دقیق زمان انتظار طراحان آسانسور با توجه به فضاهای مربوطه و انواع ترافیک (جزئی از محاسبات ظرفیت جابه جایی آسانسور) پیشنهادهایی داده اند که به صورتی جدولی گردآوری شده است.

زمان انتظار در ساختمان اداری و مسکونی به ترتیب 30 ثانیه و 60 ثانیه می باشد. محاسبات ترافیک دارای مشکلاتی از جمله برآورد ساکنین و مراجعه کنندگان به می باشد. در صورت دقیق نبودن برآورد ساکنین و مراجعه کنندگان تاثیرا ت قابل ملاحظه ای بر عملکرد خوب یا ضعیف آسانسور دارد. نحوه توزیع ساکنین، برآورد حجم آنها در ساختمان، انتخاب آسانسور و نوع جابه جایی دارای اهمیت بوده و بایستی طراح معمار ساختمان اطلاعات مرتبط با موارد فوق را داشته باشد. جمعیت استفاده کننده از آسانسور و همچنین جمعیت ساکن براساس زیربنا در ساختمان اداری(بدون در نظر گرفتن راهروها،سرویس بهداشتی و...) و اتاق خواب در ساختمان های مسکونی با جداول موجود محاسبه می شود.